En toen, werd ik wakker na een toch wat onstuimige nacht: wedstrijdspanning. Wat zal er vandaag terecht van komen? Wat het ook wordt… Ik heb er zin in!
’s Ochtends lekker ontbeten, net als anders een dubbele boterham met Nutella. Daarna snel mijn hardloopkleding aangetrokken en ik was gereed om te gaan. Flipbelt met gelletjes? Check, juiste hardloopschoenen? Check, laatste kusje aan Linda en Vic en gaan met die banaan! Klokslag 9 uur verliet ik Hotel Seifert om rustig richting het startvak te gaan zo’n 3 kilometer verderop. Tijdens de oriëntatieloop werd gezegd hoe we daar zo makkelijk mogelijk naar toe konden. Helaas bleek nu niets minder waar. Waar ik eigenlijk tijd genoeg had om in mijn startvak te komen, zou ik nu te laat komen.
Ik zette het op een sprinten om toch op tijd te komen, dat ging goed. Eenmaal daar moest je om het startvak in te komen een mondkapje op, waar had ik die nou weer gelaten? Geen idee, die was kwijt. Wat nu? Een vrijwilliger bij het startvak zag het gebeuren en kwam naar me toe. Ik mocht ook zonder het startvak in. Few. Toch net optijd. Terwijl ik door het startvak naar voren loop hoor ik plots het iconische Sirius van The Alan Parsons Project. Iedereen die de Marathon van Berlijn ooit gelopen heeft herkend dit deuntje, kippenvel! Met stress hoog sta ik toch waar ik hoor te staan, waar ik al die weken voor getraind heb. Deze loop ik voor mam ❤️! En dan, gaan we van start!
De eerste kilometer bewust rustig gelopen, daarna zo veel mogelijk op 4:58min/km. Toch liep ik steeds wat sneller maar alles voelde goed! Onderweg 2x naar toilet gemoeten waardoor Garmin op pauze springt. Daarna heb je geen idee meer wat je netto tijd is. Richting de 23 km gelopen met de gedachte dat het tot daar de vorige keer goed ging. Daarna alleen maar gedacht aan de 37 kilometer, vanaf dan mocht ik van mezelf los. Bij 33 kilometer was er nog steeds geen man met de hamer en alles voelde perfect! Vanaf hier heb ik het tempo losgelaten. Lekker op gevoel. Hierdoor liep ik iets harder dan gepland, maar zeker niet te hard. Bij 40 kilometer mocht het einde van mij wel komen. Bij het bordje 41 kilometer tempo flink versnelt, het voelde nog steeds heerlijk! Laatste 200m onder de 3:50 gelopen. Wat een heerlijke eindsprint! Wat voelt dit goed! Wat een ervaring om dit mee te maken! Wat een heerlijke marathon! Op WhatsApp las ik pas dat ik mijn doel gehaald had met nog 30(!) sec over. Nu GENIETEN!!!
