Trainingsweek #13

Het is oktober en dan is het op het werk altijd erg druk. Toch moet er getraind worden, ook al is het de laatste taperweek voor de marathon. Omdat ik in de avond wil gaan werken ben ik gaan lopen in de ochtend. Het was al even geleden dat ik dat zo vroeg gedaan heb.

Op dinsdag om 06:20 uur ben ik begon aan mijn ochtendloopje. Gevoelsmatig ging dat niet helemaal van harte. Zonder gegeten te hebben, vroeg in de ochtend en zonder idee hoe mijn ronde er uit ging zien ben ik van start gegaan. Ik merkte al snel dat mijn lichaam er moeite mee had. Het was verder geen zware loop maar het voelde gewoon niet geweldig. Meestal kom ik heel enthousiast thuis, dat zat er nu even niet in. Als ik puur naar de statistieken kijken ben ik helemaal niet ontevreden. Gemiddeld tempo was 4:59 per kilometer met een hartslag van 150 bpm. Mijn horloge gaf op het einde aan dat ik in mijn piek zat. Het zeer onwaarschijnlijk dat ik dat zondag nog steeds zit, al verwacht ik dan uiteraard wel de voordelen van adrenaline heb. Daar is om 6 uur ’s ochtends in ieder geval nog geen sprake van.

Fig.1: De ochtendloop van 8 oktober 2019.

De tweede en laatste duurloop voor de marathon verliep qua gevoel een stuk beter. Ik liep dan ook niet in de ochtend op nuchtere maag maar fijn na het werk. Het was eigenlijk een rondje als alle andere, het ging prima en zo voelde het ook. Geen ups en geen downs. Met een gemiddeld tempo van 4:57 per kilometer met een hartslag van 156 bpm ben ik wel wederom tevreden over de statistieken.

Vanaf nu is het alleen nog maar rust houden, koolhydraten stapelen en wachten tot het eindelijk zondag is. Een jaar lang heb ik getraind voor de marathon, aanstaande zondag mag ik het eindelijk waar gaan maken. Ik heb er onwijs veel zin in!

Zaterdagmiddag ben ik begonnen met het inpakken van mijn tas. Gelukkig had ik al een halfjaar geleden een bepakkingslijst gemaakt zodat ik niets kon vergeten. Dat was best handig! Gedurende de training denk je aan andere dingen waardoor ik mijn lijstje steeds een update heb kunnen geven. Hierdoor wist ik zeker dat ik alles bij me had wat ik nodig zou kunnen hebben. In de avond ben ik op tijd naar bed gegaan aangezien ik van te voren al wist dat ik moeite zou krijgen met het in slaap vallen. Rond half 8 ben ik naar bed gegaan, nog wat filmpjes op YouTube gekeken over het lopen van marathons (wat ik overigens al ongeveer een half jaar doe voor het slapen gaan) en wachten tot ik werkelijk in slaap val. Ik voel een gezonde spanning en voel dat ik er klaar voor ben. De voorbereiding is voldoende geweest. Het kon beter, misschien heb ik toch te vaak een training laten schieten voor andere verplichtingen. Toch ben ik al met al tevreden. De weg naar de marathon heb ik zonder echte blessures doorlopen. Dit geeft vertrouwen. Echt zenuwachtig ben ik dan ook niet, maar voel de spanning met momenten. Eindhoven, kom maar op!

Delen via: