Trainingsweek #11

Soms heb je geen zin om hard te lopen wanneer het regent. Wanneer je dit vaker doet, weet je hoe lekker dat eigenlijk wel niet is! Precies zo was aan het begin van deze week. De weersvoorspellingen beloofde weinig goeds. Dit kan een demotiverende factor zijn. Daarentegen had ik afspraken gemaakt met mezelf voor deze week en dacht ik aan al het goede wat regen met zich mee brengt. Denk alleen al aan de zuurstof in de lucht. Vol goede moed begon ik aan mijn duurloop. En dat ging lekker!

Uiteraard begon ik weer te snel maar het voelde goed. Na 5 kilometer ben ik bewust wat langzamer gaan lopen aangezien ik wist dat ik het ook voor een langere tijd vol moet houden en daarbij mijn hartslag ook laag (lees: gemiddeld 156) moet zijn. Tijdens het lopen heb ik een klein beetje last gehad van mijn linker achillespees. Hier heb ik tijdens mijn RoadtoEindhoven al eerder een klagend gevoel gehad. Het is niet echt pijn maar het wijst mij er wel op dat ik dit in de gaten moet houden. Na de training blijft de gevoeligheid aan en een dag later is deze weer weg. Ik liep op mijn Asics GT-2000-7 welke mij eigenlijk al vele fijne kilometers hebben bezorgd. Sinds de aanschaf de Asics Gel-Kayano 25 begint de pees een beetje op te spelen, terwijl beide schoenen zijn aangemeten. De GT-2000 hebben hun maximale kilometers nog niet bereik. Maar zolang het een dag later al weg is, maak ik me er verder nog niet te veel zorgen om. Daarbij wil ik deze dag ook positief afsluiten want dat verdient ie. Het was heerlijk! En dan nu de statistieken: gemiddeld 5:07 min per kilometer met een gemiddelde hartslag van 157 bpm. Waarbij vooral aan het einde de hartslag flink steeg. Hier heb ik echter mijn twijfels bij. Mijn borstband kreeg geen connectie met mijn horloge waardoor de hartslag gemeten werd via mijn pols. Ik het idee dat deze soms de cadans overneemt. Gedurende de loop heb ik continu kunnen praten en aan het einde had ik ook nog het gevoel dat ik energie over had. Als ik rond de 165 bpm loop voelt dat vaak toch wel anders. Daarom heb ik mezelf maar getrakteerd op een nieuwe borstband. De HRM-Run! Ik had hiervoor de oudere uitvoering van de HRM-Run te leen welke mij goed is bevallen. Tijd voor een eigen!

En dan moet ik het gaan hebben over de tweede run van de week. Deze ging nog beter dan de eerste! Wat was dat lekker! Wederom hing er regen in de lucht, maar bij vertrek was het nog droog. Onderweg heb ik daarentegen behoorlijk wat regen op mijn dak gehad, maar dat vond ik eigenlijk alleen maar lekker. Hieronder zie je het overzicht van de run. Je ziet hier De warming-up en cooling-down heb ik niet verwerkt in het overzicht. Dit omdat ik dat minder interessant vind. Het gaat immers om de kern van de run.

Fig.1: De tocht van 26 september.

Je ziet hier dat ik bij kilometer 4 hoog zit in mijn hartslag en laag in tempo. Nadat ik verschillende meldingen kreeg van mijn horloge over de hartslag ben ik een stukje gaan lopen om de hartslag te verlagen. Mijn start ging eigenlijk zo snel (aangezien de hartslag nog laag was) dat ik de prijs moest betalen in de vierde kilometer. Het laten zakken van mijn hartslag ging goed waarna ik de versnelling door heb kunnen zetten. Ik heb dus goed aan mijn oefening voldaan en ik merkte dat mijn lichaam er echt zin in had. Het ging goed! Tijdens de run heb ik verschillende keren nog de melding gehad dat mijn hartslag erg hoog was (bijvoorbeeld een piek van 188 bpm), terwijl ik dat dan zo echt niet vol. Deze zakt dan ook snel, hierdoor denk ik dat er niet accuraat wordt gemeten. Per saldo zal het ongeveer wel kloppen, maar met borstband kun je toch nauwkeuriger trainen. Nog even wachten op het pakketje dus.

En die kwam binnen op zaterdag, zondag maar meteen geprobeerd te gebruiken. Geprobeerd inderdaad. Het is me niet gelukt om de borstband te koppelen met mijn horloge. Maandag even uitzoeken wat daar de reden van is. Afijn, het weer was niet echt je van het, eigenlijk een beetje het verhaal van de week. Het hardlopen ging namelijk wel perfect! In het begin had ik ietwat last van mijn achillespees, maar na enkele kilometers was dit geheel verdwenen. Ook na de run heb ervaar ik hier geen last van. Goed nieuws dus! De statistieken liegen er vandaag niet om, deze zijn top! Daarbij moet ik wel zeggen dat het dit keer niet zo euforisch aanvoelde als de keer hiervoor, maar ik ben dik tevreden. Met een gemiddeld tempo van 5:04 min per minuut en een gemiddelde hartslag van 152 bpm heb ik deze week af mogen sluiten. De rest van de statistieken vindt je hieronder.

Fig.2: De tocht van 29 september 2019.

Vooruitblik week 12

Voor aankomende week staan er twee duurlopen, een interval en een wedstrijd op de planning. We beginnen met een duurloop van 75 minuten met een gemiddelde hartslag van ongeveer 156 bpm. Als tweede training staat de interval op de training. Deze zal bestaan uit 8 keer 3 minuten een tempo verhoging met daar tussen in steeds 1 minuut rust. Tijdens deze tempoverhogingen moet het tempo zo oplopen dat ik de drie minuten net vol houd. De rust moet langzaam genoeg zijn om goed te herstellen voor de volgende tempoverhoging. De derde training is de tweede duurloop van de week. Dit zal een duurloop zijn van 65 minuten met een gemiddelde hartslag van ongeveer 156 bpm. In vergelijking met de trainingen van voor de vakantie (deze zijn niet terug te vinden op de site, wel op Strava) merk ik wel dat de trainingslast echt afneemt. Er is meer ruimte voor herstel wat ik wel erg fijn vind. De wedstrijd van zondag loop ik samen met een aantal collega’s. De snelheid is dan ook niet belangrijk, de gezelligheid wel. We lopen 5 kilometer en ik vermoed dat dit ongeveer een half uurtje in beslag zal nemen. Deze durf ik dan ook wel in mijn rustigere weken op de planning te zetten. Op naar volgende week!

Delen via: