Trainingsweek #10

De tiende week van mijn schema zit er inmiddels al weer op. Deze week heb ik eigenlijk minder gelopen dan ik had gepland. Trainingen zijn veranderd, vervallen en toch heb ik drie keer gelopen!

Dinsdag stond er een interval op de planning. Ik stond in de startblokken om te gaan maar had nog wat vaseline nodig om mijn schuurplek in te smeren om te voorkomen dat het erger werd. Zelf had ik geen vaseline in huis, mijn ouders konden het niet vinden en niet veel later besloot ik maar om op woensdag te gaan lopen. En dat heb ik gedaan. De interval heb ik ingeruild voor een lactaat drempel-test. Na een kwartiertje warm lopen moest ik 4 minuten een tempo aanhouden waarbij mijn hartslag tussen de 143 en 153 moest houden. Dit ging goed met een gemiddelde hartslag van 146 bpm en een tempo van 5:32 per kilometer. Na 4 minuten moest het tempo worden opgevoerd zodat de hartslag tussen 153 en 163 kwam te liggen en dit moest ik 4 minuten volhouden. Ook dat ging goed, een gemiddelde hartslag van 155 bpm en een gemiddelde tempo van 4:52 per kilometer. De opdracht hierna was 4 minuten de hartslag tussen 163 en 173 houden. Dit was pittig! Met een gemiddelde hartslag van 167 liep ik een gemiddeld tempo van 3:47 per kilometer. hierna werd het echt zwaar! De volgende opdracht was namelijk 3 minuten de hartslag tussen 173 en 183 houden. Dit is nog net gelukt. Met een gemiddelde hartslag van 174 bpm liep 3:32 per kilometer. Hierna was het de bedoeling dat ik nog 3 minuten mijn hartslag tussen de 183 en 193 zou krijgen, echter had ik hier echt geen energie meer voor over. Ik heb de oefening op mijn Fēnix® 5 Plus door laten lopen en hierna zat het erop. De uitkomst van mijn lactaat drempel-test was: lactaat-drempel niet gedetecteerd. Hoe jammer! Ik heb contact opgenomen met Garmin waar het aan kan liggen aangezien ik op internet geen bevredigend antwoord heb kunnen vinden. Nu nog even wachten op antwoord.

Vrijdagavond is van origine een avond dat we met de vrienden wat gaan borrelen. Zo ook deze vrijdag. Maar, aangezien ik een lange duurloop had staan heb ik het niet bont gemaakt. Op tijd naar bed en niet meer dan 2 biertjes. Zaterdagochtend stond ik met vermoeide benen op, wat eigenlijk vreemd is aangezien ik deze week helemaal niet veel gelopen had. Na een ontbijt met carbonloader en boterhammen ben ik twee uur later begonnen met de tocht. Waar ik normaal te hard van start ga kon ik dat deze keer niet zeggen. Ik kreeg het tempo niet lekker in de benen.

Fig.1: De tocht van 21 september 2019.

Hier zie je een grafiek van de tocht. Gemiddeld liep ik 5:36 minuten per kilometer met een gemiddelde hartslag van 155 bpm. Voor mijn gevoel ging het nog veel slechter dan de grafiek laat zien. Wat je hier niet kunt zien is dat ik zelf de hartslag van 173 bpm heb aangetikt. Gemiddeld genomen is het nog niet eens zo slecht. Ik heb echter tempo’s voorbij zien komen waar je niet vrolijk van wordt. Dit tezamen met de hogere hartslag heeft mijn doen besluiten om de tocht te staken. Zeker als ik dit ga vergelijken met een week ervoor. Toen heb ik voor mijn gevoel heerlijk gelopen. Hier liep ik sneller, constanter en met nagenoeg dezelfde hartslag. De tocht van vandaag had eigenlijk de langste duurloop moeten worden voor mijn marathon. Nu blijkt dus dat mijn langste duurloop die van vorige week was.

Fig.2: De tocht van 15 september 2019.

Toch houd ik goede moed voor de marathon. Volgens het originele schema is de langste duurloop daar namelijk 32 kilometer. Omdat ik een week over heb (ik ben eerder begonnen met het schema aangezien er nog een vakantie en twee bruiloften door kwamen) had ik voor deze week maar een duurloop van 34 kilometer er op gezet. Al met al blijf ik dus positief, al wil ik deze week weer zo snel mogelijk vergeten.

Zondag stond Rondje Brandevoort op de planning. Deze hardloopwedstrijd heb ik samen met mijn vriendin gelopen welke onderdeel was van haar hardloopschema. We waren lekker optijd, wat maar goed ook was want ze waren het startnummer van Linda kwijt. Dit werd snel teruggevonden en toen konden we beginnen met de warming-up. We hebben een klein rondje gedribbeld met wat rek- en strekoefeningen. Om half 12 begon de wedstrijd en we gingen gestaag van start. Al snel hebben we het tempo wat laten zakken aangezien het voor Linda anders te snel ging. Mijn hartslag is hier ook nog erg hoog voor deze snelheden. De temperatuur zal hier zeker parten hebben gespeeld. De Dam tot Damloop is zelf stilgelegd vanwege de hoge temperatuur. Over deze ietwat hoge hartslag maak ik me niet te veel zorgen, voor nu weer een paar dagen rust.

Fig.3: De tussentijden van Rondje Brandevoort.

Vooruitblik week 11

Voor week 11 staan er een drietal lopen op de planning. Een duurloop, een snelle duurloop en een lange langzame duurloop. Laten we bij de eerste beginnen. De duurloop: 80 minuten met een gemiddelde hartslag van ongeveer 156 bpm. Deze zal ik op dinsdag of woensdag lopen. De snelle duurloop: 85 minuten waarvan de eerste en laatste 7,5 minuten respectievelijk de warming-up en cooling-down zijn. Gedurende de 70 minuten training zal er met een gemiddelde hartslag van 162 bpm gelopen worden. Dit is voor mij een pittige opgave, aangezien ik vorige week ook moeite had met mijn hartslag voor een langere tijd hoog te houden. De lange langzame duurloop is 18 kilometer. Hopelijk lukt het me nu wel om op mijn normale langzame tempo (rond de 5:20 per kilometer) met een hartslag van ongeveer 155 door te lopen. Ik ben benieuwd hoe het me de volgende week af gaat. Ik zal in ieder geval mijn stikkende best gaan doen!

Delen via: