Mijn herstel na de marathon

Hoe herstel je eigenlijk na zo’n marathon? Dat vroeg ik me eigenlijk al af voordat ik er aan begon, maar uiteraard nog meer nu ik herstellende ben. Op het internet staat hier veel over geschreven. Ikzelf probeer me zo veel mogelijk te houden aan het artikel van Runnersworld dat verscheen op 4 april 2019. Hierin staat per week vermeld wat zij aanraden en hoe je dit het beste kunt doen.

Over de eerste week valt dan ook net zo veel te vertellen als dat je moet doen: helemaal niets. Dat lijkt makkelijk maar dat is het niet altijd. Je bent zo gewend aan het hardlopen dat je eigenlijk ook in je week na de marathon weer wilt gaan. Ik heb verschillende keren kriebels gehad om lekker een stukje uit te lopen, maar heb de verleiding kunnen weerstaan. Het is nu precies een week geleden dat ik aan de start stond van de marathon. De hele week heb ik geen spierpijn of stijve benen gehad. Dit verbaasde me want dat had eigenlijk toch wel verwacht. Doordat alles zo goed voelde was het alleen maar lastiger om te blijven rusten.

Vandaag heb ik voor het eerst weer een klein rondje gelopen. Dit was een rondje samen met mijn vriendin welke bestond uit 30 minuten op een gemiddeld tempo van 6:06 min/km. Het was vooral een oriëntatieloopje om te kijken hoe alles aan voelde. En ik kan gelukkig zeggen dat het goed met me gaat! Gedurende het rustige rondje heb ik nergens pijn of vermoeidheid ervaren. Mijn hartslag bleef lekker rustig rond de 134 bpm.

Aankomende week ga ik langzaam weer opbouwen naar 3 a 4 trainingen. Ook wil ik aankomende week na gaan denken over mijn doelstellingen voor eind 2019 en begin 2020. Wat er in ieder geval nog op de planning staat is de 7 kilometer van de Zevenheuvelennacht en de halve marathon tijdens de Venloop. Hoe ik dit en mijn nieuwe doelstellingen aan zal ik volgende week vertellen!

Delen via: