De week van de Zevenheuvelen Nightrun

Er is weer een week voorbij gevlogen! Met 3 runs op de planning zou het een prima weekje worden. Dat is het ook wel geworden, maar toch houd ik er gemengde gevoelens aan over. Het voordeel van deze week is dat ik echt vergelijkingsmateriaal heb met eerdere runs. Twee van de 3 runs had ik namelijk al eerder gelopen. Dit levert mooi vergelijkingsmateriaal op.

Op dinsdag begon de sportieve week met een duurloop van 75 minuten. Het is exact hetzelfde rondje geworden als op 1 oktober, alleen dan een paar uur eerder. Kwart voor 6 in de ochtend om precies te zijn. Je moet er wat voor over hebben 😉 En dan de resultaten, dat is immers waar het om gaat. Hieraan zie ik namelijk ook dat ik nog niet op niveau zit van voor de marathon. Afijn. Daar waar ik op 1 oktober gemiddeld 4:54 min/km liep met een gemiddelde hartslag van 154 bpm was dat op 12 november een gemiddeld tempo van 5:02 min/km met een gemiddelde hartslag van 156. Dus en een hogere hartslag en trager. Hmm, bummer! Maar, is dat erg? Ik denk dat ik toch nog even rustig aan moet doen met trainen, hoe lastig ik dat ook vind. Om de vergelijking makkelijker te maken hieronder nog even de gemiddelde van zowel 1 oktober als 12 november. (Het tweede plaatje is gecentreerd waardoor er wat tekst wegvalt. Dit is echter te vergelijken met het linker plaatje).

Op donderdag de intervaltraining. Wat stond er ook alweer op de planning? 8 keer 3 minuten een tempoverhoging met 1 minuut rust. Waarbij het tempo zo moet zijn dat ik het 8 keer vol houd en de 1 minuut rust voldoende is. Wederom ging de wekker lekker vroeg. Dit maal om 06:10. Het lopen ging echter niet als verwacht. Na een warming up van anderhalve kilometer met een gemiddeld tempo van 5:00 min/km had ik er zin in. Mijn eerste versnelling ging met een gemiddeld tempo van 3:49 min/km. Hier kan ik best vrolijk van worden! Een minuutje rust en weer aan de bak, bij de tweede versnelling was het gemiddeld tempo 3:51 min/km. Lekker! Al merkte ik hier al dat het herstel niet echt goed ging, mijn hartslag zakte onvoldoende. En dan is een minuut herstellen kort… Bij de derde versnelling was het gemiddeld tempo 4:01 min/km. Het ging al iets terug. Rustig herstellen en op naar de vierde versnelling. En toen… Toen ging het niet meer. 300 meter met een gemiddeld tempo van 4:09 min/km gelopen en het vat was leeg. Mijn hartslag zat op 176 bpm en ik was niet eens meer in staat om de vierde versnelling af te maken. Duizelig en teleurgesteld stopte ik de workout op mijn Garmin en het was klaar voor vandaag. Mijn benen waren leeg, mijn hartslag was te hoog en daarmee was de kous af. Met onverrichte zaken dribbelend naar huis en klaar maken voor de waan van de dag op kantoor.

Alleen zat ik met één ding in mijn maag: opgeven doe ik niet graag. En het was opgeven. Ik had het die dag nooit kunnen halen na zo’n veel te snelle start, maar ik had evengoed opgegeven. In dienst heb ik ooit het motto “niet goed is opnieuw” geleerd. Het moest dus over. Vrijdag was ik lekker op tijd terug van school, daar waar ik eigenlijk een lekker middagje met mijn bank en playstation had gepland werd dat een half middagje en de ander helft moest er gevlamd worden! Dit betekend niet dat ik de intervaltraining van 3 oktober wilde evenaren, maar ik toch zeker de intervaltraining succesvol af ronden. En dat is gelukt! Waar ik 3 oktober heel blij was met mijn VO2max van 57, stond ie na deze sessie op 58! Hieronder wederom twee overzichten. Die van 3 oktober en die van 15 november. Kijk en vergelijk 🙂

Zaterdag stond in het teken van de Zevenheuvelen nightrun. Voor mij een evenement waarbij gezelligheid voorop staat. Met mijn vriendin, een vriend en zijn vrouw zijn we samen naar Nijmegen afgereisd om lekker een stukje te hobbelen. Het was er behoorlijk druk maar de sfeer was goed. Rik en ik stonden in het blauwe startvak, ongeveer in het midden. Bij inschrijving gokte ik de finishtijd op op 35:00 minuten. 5:00 min/km, moet te doen zijn. Rik heeft hardlopen niet direct als hobby op zijn lijstje staan maar is wel fervent voetballer met een goede conditie en is zeker sportminded. We hadden beide goed vertrouwen in de gezette tijd. De dames heb ik ingeschreven op een verwachte eindtijd van 45:00. Zij stonden dan ook ver achter ons qua startvakken. Het was lekker lopen en we gingen rustig van start (gemiddeld tempo de eerste 3 kilometer ongeveer 5:25 min/km). Daarna zijn we steeds sneller gaan lopen met de laatste kilometer een gemiddeld tempo van 04:11 min/km. Lekker hoor! Qua eindtijd zaten we op 35:12 en heb ik de tijd dus goed ingeschat. Het was een gezellige run! De dames zijn gefinisht in een tijd van 46:13. Linda, ik ben trots op je! (Anca, na je 11k in Barcalona moest je natuurlijk wel 😉 Heel goed gedaan!)

Vooruitblik aankomende week

Voor aankomende week ga ik eens bewust niets op de planning zetten. 30 november is er bij de Peelrunners een Zoladztest waaraan ik wil deelnemen. Ik dien dus goed uitgerust te zijn. Dit lijkt natuurlijk nog ver weg. Maar voordat ik kan deelnemen aan de test dien ik eerst betrouwbaar vast te stellen wat mijn huidige HFmax is (maximale hartslagfrequentie) is. Deze heb je namelijk nodig voor het uitvoeren van de Zoladztest. Wanneer ik mijn HFmax ga vastgestellen weet ik nog niet precies, maar wil eerst even goed uitrusten. Afgelopen week is me namelijk zwaarder gevallen dan eerder verwacht. Mijn lichaam gaf donderdag niet voor niets aan “tot hier en niet verder”. Mijn hartslag loopt nog altijd sneller op dan voorheen. Nog even inhouden dus.

Delen via: